Μάνη

Η Μάνη χωρίζεται σε τρεις περιοχές: τη Μέσα Μάνη (νότια, η πιο άγρια), την Έξω Μάνη (βορειοδυτικά, πιο εύφορη, προς τη Στούπα και Καρδαμύλη) και τη Λακωνική Μάνη (ανατολικά, προς Γύθειο). Όλη η περιοχή έχει χτιστεί σε σκληρό βραχώδες έδαφος, σχεδόν χωρίς νερό — γεγονός που σφυρηλάτησε τον περίφημο χαρακτήρα των Μανιατών.

Οι Μανιάτες είναι απόγονοι των αρχαίων Σπαρτιατών και ποτέ δεν δέχτηκαν ξένη κυριαρχία. Οι Οθωμανοί προσπάθησαν πολλές φορές να την κατακτήσουν αλλά απέτυχαν παταγωδώς. Η Μάνη οργανώθηκε σε πατριές που ζούσαν σε πέτρινους πύργους — όσο πιο ψηλός ο πύργος, τόσο πιο ισχυρή η οικογένεια.

Στις 17 Μαρτίου 1821 ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης ύψωσε στην Αρεόπολη το λάβαρο της Επανάστασης — μέρες πριν από την επίσημη κήρυξη. Η Μάνη έδωσε στον αγώνα του 1821 ορισμένους από τους σημαντικότερους ηγέτες του (Μαυρομιχαλαίοι, Μούρτζινοι, Καπετανάκης). Στο Λιμένι σώζεται ο πύργος του Πετρόμπεη.

Η Βαθειά είναι το πιο εμβληματικό χωριό της Μάνης — ένα σχεδόν εγκαταλελειμμένο χωριό–κάστρο με 80 περίπου πέτρινους πύργους ορθωμένους σε έναν λόφο πάνω από τη θάλασσα, στο νότιο άκρο της Πελοποννήσου. Φωτογραφημένο εκατομμύρια φορές, εμπνέει με την αυστηρή του ομορφιά. Στους πύργους ζουν σήμερα λίγες οικογένειες· κάποιοι έχουν αποκατασταθεί ως μικροί ξενώνες.

Η Αρεόπολη είναι η «πρωτεύουσα» της Μάνης — γραφική κωμόπολη με πέτρινα σπίτια, παραδοσιακή πλατεία 17ης Μαρτίου, εκκλησία Ταξιαρχών (1798, κτητόρισσα της Επανάστασης) και πολύ καλό Μουσείο της Μάνης. Είναι η ιδανική βάση για εξερεύνηση όλης της Μέσα Μάνης.

Άλλα μαγικά χωριά: η Καρδαμύλη (η πιο γοητευτική, αγαπημένη του Patrick Leigh Fermor — ο Άγγλος συγγραφέας έζησε εδώ 30 χρόνια), η Στούπα (παραλιακή με χρυσές παραλίες), το Γερολιμένας (γραφικό λιμανάκι), η Άρεια, η Λάγια (μεταλλωρυχείο της Μάνης) και το Λιμένι (παράδεισος με τιρκουάζ νερά, πύργος Μαυρομιχάλη).

Τα Σπήλαια Διρού είναι από τα σημαντικότερα γεωλογικά μνημεία της Ευρώπης. Επισκέπτεστε με βαρκάκι μέσα σε ένα υπόγειο ποτάμι 1.500 μέτρων — με τυρκουάζ κρυστάλλινα νερά, πανύψηλους σταλακτίτες, σταλαγμίτες σε εξωπραγματικά χρώματα και χάλκινο φωτισμό. Η εμπειρία διαρκεί 30 λεπτά και είναι κατάλληλη για όλες τις ηλικίες. Δεν χρειάζεται κράτηση αλλά πηγαίνετε νωρίς.

Το ακρωτήριο Ταίναρο είναι το νοτιότερο σημείο της ηπειρωτικής Ελλάδας (και της Βαλκανικής). Στους αρχαίους θεωρούνταν είσοδος προς τον Άδη — εδώ υπάρχει το αρχαίο μαντείο των Νεκρών. Σήμερα φτάνετε με αυτοκίνητο μέχρι ένα σημείο και μετά πεζοπορία 35 λεπτών μέχρι τον γραφικό φάρο και την άκρη του κόσμου.

Άλλα κρυμμένα διαμάντια: η μαρμάρινη πλατφόρμα της Τηγάνι (αρχαιολογικός χώρος βυζαντινής εποχής), τα Μεσσηνιακά Βάσιλα και ο πύργος του Μούρτζινου στην Καρδαμύλη.

Η Μάνη έχει τις πιο εξωτικές παραλίες της Πελοποννήσου. Το Λιμένι είναι μια μικρή βυθισμένη μπλε λιμνοθάλασσα δίπλα σε πύργους — τα νερά είναι σε ένα απίστευτο φωτεινό μπλε–τυρκουάζ και φαίνεται απίθανο ότι είναι Ελλάδα.

Άλλες κορυφαίες παραλίες: το Καλόγρια στην Καρδαμύλη (χρυσή άμμος, ρηχά νερά, οικογενειακή), η εξωτική Φωνέας στη Στούπα (κρυμμένη πίσω από βράχο, με κρυστάλλινα νερά), η Καλαμίτσι, η Δελφινία και η Μαρμάρι.

Στη Μέσα Μάνη ξεχωρίζουν οι παραλίες Σκουτάρι, Καραβοστάσι, ο Πόρτο Κάγιο (φιόρδ–κόλπος με ταβέρνες πάνω στο νερό) και ο εξωτικός Πορτέλο. Όλες είναι ως επί το πλείστον μη οργανωμένες — πάρτε ξαπλώστρα, νερό και σνακ.

Η κουζίνα της Μάνης είναι λιτή, δυνατή και βασισμένη σε ντόπιες ύλες. Το σιγλίνο (καπνιστό παστό χοιρινό σε λαρδί) είναι το πιο διάσημο προϊόν — σερβίρεται με αυγά, με χυλοπίτες ή ως μεζές με τσίπουρο. Δοκιμάστε επίσης λαλάγγια (τηγανητά μακρόστενα ψωμάκια), διπλομαγειρεμένο κοτόπουλο με χυλοπίτες, χορτόπιτες χωρίς φύλλο.

Στα παραθαλάσσια εστιατόρια (ειδικά στο Λιμένι, τη Στούπα και την Καρδαμύλη) θα βρείτε εξαιρετικά ψάρια και θαλασσινά. Στο Πόρτο Κάγιο τα εστιατόρια είναι κυριολεκτικά πάνω στο νερό.

Η Μάνη παράγει εξαιρετικό ελαιόλαδο (από αιωνόβιες ελιές Κορωνέικης), μέλι θυμαρίσιο, σύκα και άριστο τσίπουρο. Στα παντοπωλεία θα βρείτε επίσης τοπικά αλείμματα και βότανα του Ταϋγέτου.