Πόρος

Ο Πόρος αποτελείται από δύο νησιά ενωμένα με μια στενή λωρίδα γης: τη Σφαιρία (όπου είναι η Χώρα) και την Καλαυρία (το μεγαλύτερο, δασωμένο τμήμα). Το όνομα «Πόρος» σημαίνει «πέρασμα» — αναφέρεται στο στενό κανάλι που τον χωρίζει από τον Γαλατά της Τροιζηνίας.

Στην αρχαιότητα, η Καλαυρία ήταν έδρα της «Καλαυρειακής Αμφικτυονίας», ιερής συμμαχίας επτά πόλεων-κρατών που είχαν κοινό ιερό αφιερωμένο στον Ποσειδώνα. Εδώ, το 322 π.Χ., αυτοκτόνησε ο μεγάλος ρήτορας Δημοσθένης πίνοντας δηλητήριο για να αποφύγει τη σύλληψη από τους Μακεδόνες.

Στους νεότερους χρόνους, ο Πόρος έγινε σημαντικός ναύσταθμος — η πρώτη ναυτική σχολή της Ελλάδας ιδρύθηκε εδώ το 1846. Το τοπικό ναυπηγείο λειτούργησε μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα.

Το εμβληματικό Ρολόι του Πόρου, χτισμένο το 1927, στέκει σε ύψος 90 μέτρων στην κορυφή του λόφου της Σφαιρίας και είναι το σύμβολο του νησιού. Η ανάβαση διαρκεί περίπου 15 λεπτά μέσα από γραφικά καλντερίμια και ανταμείβει με την καλύτερη πανοραμική θέα — βλέπετε ολόκληρη τη Χώρα, το στενό κανάλι, τον Γαλατά και τα βουνά της Αρκαδίας.

Η Χώρα του Πόρου, με τα παστέλ νεοκλασικά και τις πορτοκαλί στέγες, κατηφορίζει αμφιθεατρικά προς το λιμάνι. Στην παραλιακή του Συγκρού θα βρείτε μερικές από τις καλύτερες ταβέρνες ψαριών — η θέα στον Γαλατά είναι μαγική, ειδικά το βράδυ με τα φώτα του απέναντι.

Με μικρά βαρκάκια (ένα ευρώ το εισιτήριο) μπορείτε ανά πάσα στιγμή να περάσετε στον Γαλατά για περπάτημα, καφέ ή ψώνια — μια αυθεντική Πελοποννησιακή πινελιά λίγα λεπτά μακριά.

Το Λεμονοδάσος του Γαλατά, στην απέναντι ακτή, είναι ένας από τους πιο ρομαντικούς προορισμούς της Ελλάδας. 30.000 λεμονιές και πορτοκαλιές απλώνονται σε μια κοιλάδα 200 στρεμμάτων, διασταυρώμενες από μικρά ποτάμια και πέτρινες γέφυρες. Όταν ανθίζουν την άνοιξη, το άρωμα γεμίζει την ατμόσφαιρα.

Στην καρδιά του δάσους θα βρείτε ένα παραδοσιακό καφενείο με τραπεζάκια κάτω από τις λεμονιές, όπου μπορείτε να γευτείτε φρέσκια λεμονάδα από τα ίδια τα φρούτα του δάσους και «καρυδάκι» γλυκό του κουταλιού. Η πρόσβαση γίνεται με βάρκα από τον Πόρο προς τον Γαλατά και 15 λεπτά περπάτημα ή με ταξί.

Ο Νίκος Καζαντζάκης, εμπνευσμένος από αυτό το μέρος, έγραψε το ομώνυμο μυθιστόρημα «Στο Λεμονοδάσος» — μία από τις πιο γνωστές νουβέλες του.

Το Άσκελι, σε απόσταση 3 χλμ. από τη Χώρα, είναι η πιο οργανωμένη παραλία του Πόρου — μεγάλη αμμώδης ακτή με ξαπλώστρες, beach bars και ξενοδοχεία, ιδανική για οικογένειες.

Η Καναλι και ο Μικρός Νεώριο είναι ήσυχοι κολπίσκοι ανάμεσα σε πεύκα με κρυστάλλινα νερά. Η Μονή, στη βόρεια πλευρά, είναι ένας ευρύχωρος όρμος με μερικά καφενεία πάνω στο νερό.

Για περισσότερη απομόνωση, οι παραλίες της δυτικής πλευράς (Ρούσσος, Βαγιωνιά) προσφέρουν άγρια ομορφιά με ελάχιστο κόσμο και απαιτούν επίσκεψη με σκούτερ ή αυτοκίνητο.

Στο κέντρο του νησιού, σε ένα πευκόφυτο πλάτωμα, σώζονται τα ερείπια του Ναού του Ποσειδώνος (6ος αιώνας π.Χ.) — ένα από τα σημαντικότερα ιερά της αρχαιότητας και τόπος όπου αυτοκτόνησε ο Δημοσθένης. Η θέα από εδώ είναι εντυπωσιακή.

Η Μονή Ζωοδόχου Πηγής, χτισμένη το 1755 σε ψηλό σημείο μέσα στο πευκόδασος, διατηρεί υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο και είναι ιδανική στάση για ηρεμία και θέα.