Κεφαλονιά

Η Κεφαλονιά αναφέρεται από τον Όμηρο ως μέρος του βασιλείου του Οδυσσέα και πολλοί μελετητές υποστηρίζουν ότι η αρχαία Ιθάκη ήταν στην πραγματικότητα η σημερινή χερσόνησος της Παλικής στην Κεφαλονιά. Στην αρχαιότητα ήταν χωρισμένη σε τέσσερις πόλεις-κράτη (Σάμη, Πάλη, Κράνη, Πρόννοι). Στο Μαζαρακάτα και τα Τζαννάτα σώζονται μυκηναϊκοί τάφοι.

Πέρασε από Ρωμαίους, Βυζαντινούς, Νορμανδούς, και από το 1500 έως το 1797 βρέθηκε υπό ενετική κυριαρχία — η οποία άφησε έντονη σφραγίδα στην αρχιτεκτονική, στη νοοτροπία και στην οινοκαλλιέργεια. Ακολούθησαν Γάλλοι, Ρώσοι, Άγγλοι (1815–1864) και τέλος η ένωση με την Ελλάδα το 1864.

Ο καταστροφικός σεισμός του Αυγούστου 1953 (7.2 Richter) ισοπέδωσε σχεδόν ολόκληρο το νησί — μόνο ο Φισκάρδο στα βόρεια σώθηκε χάρη σε διαφορετική γεωλογία. Η ξαναχτισμένη Κεφαλονιά φέρει τη χαρακτηριστική «σεισμοανθεκτική» αρχιτεκτονική των μεταπολεμικών χρόνων, αλλά διατηρεί έντονο τον αρχοντικό της χαρακτήρα.

Ο Μύρτος είναι αναμφισβήτητα μία από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες της Μεσογείου — ένα μισοφέγγαρο λευκών χαλικιών ανάμεσα σε κάθετους ασβεστολιθικούς βράχους, με νερά που εναλλάσσουν όλους τους τόνους του μπλε και του τυρκουάζ. Η θέα από το viewpoint πάνω από την παραλία, ιδιαίτερα στο ηλιοβασίλεμα, είναι μαγική.

Η Αντίσαμος στα ανατολικά (όπου γυρίστηκε μεγάλο μέρος του Captain Corelli's Mandolin) είναι μια κλειστή τιρκουάζ παραλία περιβαλλόμενη από καταπράσινους λόφους. Το Πετάνι στη δυτική Παλική προσφέρει το πιο εντυπωσιακό ηλιοβασίλεμα του νησιού. Άλλες ονειρικές παραλίες: Σκάλα (μακρά, οργανωμένη), Μακρύς & Πλατύς Γιαλός κοντά στο Αργοστόλι, Έμπλισι κοντά στο Φισκάρδο, Φωκή και Φόκι.

Δεκάδες μικροί κρυφοί κολπίσκοι (Δαφνούδι, Άγιος Δημήτριος, Καμίνια) ανταμείβουν όσους περιπλανηθούν με αυτοκίνητο ή σκάφος. Το πιο γνήσιο Ιόνιο.

Το Φισκάρδο στο βόρειο άκρο είναι το πιο γραφικό λιμάνι της Κεφαλονιάς — και ίσως ολόκληρου του Ιονίου. Ένα ψαροχώρι από καρτ ποστάλ με ενετικά αρχοντικά σε παστέλ αποχρώσεις (σώθηκε από τον σεισμό του '53), ψαροταβέρνες πάνω στο νερό, gourmet εστιατόρια και πολλά πολυτελή ιστιοπλοϊκά. Στα βράδια αποκτά κοσμοπολίτικο χαρακτήρα.

Ο Άσσος είναι ένα μικροσκοπικό χωριό χτισμένο σε μια λεπτή χερσόνησο που συνδέεται με την κύρια στεριά και κορυφώνεται σε λόφο με ενετικό κάστρο του 1593. Τα πολύχρωμα σπίτια, οι μπουκαμβίλιες, η γαλήνη του κόλπου και ο περίπατος στο κάστρο τον κάνουν αξέχαστο. Πηγαίνετε για ηλιοβασίλεμα.

Το Αργοστόλι, η πρωτεύουσα, ξαναχτίστηκε μετά τον σεισμό με ορθογώνιο πολεοδομικό ιστό. Δείτε τη μεγαλόπρεπη Πλατεία Βαλλιάνου, τον πεζόδρομο Λιθόστρωτο, το θεαματικό γεφύρι Δεβοσέττο πάνω από τη λιμνοθάλασσα Κουτάβος (όπου ζουν χελώνες Caretta caretta) και τις φημισμένες Καταβόθρες — γεωλογικό φαινόμενο όπου το θαλασσινό νερό «καταπίνεται» κάτω από τη γη και ξαναβγαίνει στη Σάμη μετά από 14 μέρες.

Η Μελισσάνη είναι μια υπόγεια λίμνη μέσα σε σπηλιά κοντά στη Σάμη, με νερό κρυστάλλινο που γίνεται φωσφορίζον μπλε όταν περάσει από πάνω ο ήλιος (12:00–14:00). Πλέετε με μικρές βάρκες σε μια εξωγήινη ατμόσφαιρα. Η οροφή της σπηλιάς κατέρρευσε χιλιάδες χρόνια πριν και δημιούργησε αυτό το μαγικό «παράθυρο» προς τον υπόγειο κόσμο.

Η Δρογκαράτη, σε απόσταση 5' από τη Μελισσάνη, είναι μια εντυπωσιακή σπηλιά 150 εκατομμυρίων ετών με τεράστιους σταλακτίτες και σταλαγμίτες. Έχει υπέροχη ακουστική — έχουν δοθεί συναυλίες με τη Μαρία Κάλλας.

Το βουνό Αίνος (1.628 μ.) είναι Εθνικός Δρυμός — προστατεύει τη μοναδική κεφαλληνιακή ελάτη (Abies cephalonica) και άγρια αλόγα. Η πεζοπορία στην κορυφή προσφέρει 360° θέα σε Ζάκυνθο, Ιθάκη, Λευκάδα και ακτές Πελοποννήσου.

Η Κεφαλονιά είναι πατρίδα μίας από τις πιο διάσημες ελληνικές ποικιλίες κρασιού — της Ρομπόλας ΠΟΠ, που καλλιεργείται κυρίως στις πλαγιές του Αίνου στα γόνιμα ασβεστολιθικά εδάφη. Παράγει ξηρό λευκό κρασί με χαρακτηριστικό μεταλλικό άρωμα και εξαιρετική οξύτητα. Επισκεφθείτε τα οινοποιεία Robola Cooperative, Gentilini, Sclavos και Foivos στην περιοχή Ομαλά.

Στην γαστρονομία ξεχωρίζουν: κρεατόπιτα Κεφαλονιάς (με κουκουνάρι, σταφίδες και μπαχαρικά), αλιάδα (σκορδαλιά με ψωμί), τσιγαρίδια, αρνάκι λαδορίγανη, ψάρι μπιάνκο, και τα φημισμένα γαλακτοκομικά (φέτα, ρόσσος, λαδοτύρι, γραβιέρα Κεφαλονιάς).

Στα γλυκά: μάντολες (αμύγδαλα καραμελωμένα), παστέλι Σκάλας, σπιτικό μέλι θυμαρίσιο και κουκιστάρι (γλυκό κουταλιού από φασκόμηλο). Τα κρασιά τοπικά συνοδεύονται από καντάδες και αρέκιες στις ταβέρνες του Φισκάρδου και της Σάμης.